Heb je wel eens in de klas gezeten bij een leraar die zijn passie voor het vak verloren was? Wat duurt een uur dan lang.

Heb je wel eens een leidinggevende gehad die geen zin meer had in zijn baan? Wat klinken zijn woorden dan leeg, hol en ongeïnspireerd.

Ben je wel eens bij een begrafenis geweest waarbij de pastoor of dominee zijn liefde voor de gemeenschap vergeten was? Dan verandert een persoonlijk afscheid in een onpersoonlijk afdraaien van een set rituelen.

Heb je wel eens een psycholoog gehad die de interesse voor zijn cliënten kwijt was? Wat is het contact dan oppervlakkig.

Op het moment dat je de liefde voor je vak en het leven kwijt bent, verandert je gedrag van betekenisvol naar zielloos. Je doet dan niets anders dan dagelijks je rituelen afwerken.

Passieloos….

Dat laat jij toch niet gebeuren!

Doe jij je werk met passie? Als je antwoord nee is, wat maakt dan dat je daar nog zit? En als je antwoord is dat je niet weet wat nou écht jouw passie is? Maak er dan werk van om dit te gaan ontdekken en stel dit niet langer uit. Koester je liefde en je passie, het is je grootste bezit.