Ik heb soms wat moeite met het begrip passie. Men gebruikt het te pas en te onpas om de liefde voor knaagdieren, klapkauwgum of bonsai-boompjes mee te duiden.

Ook merk ik dat grote groepen werknemers en leidinggevenden soms wat jeuk krijgen van het begrip, mezelf inclusief. Hoog tijd dus voor een nadere beschouwing.

Deze week maakte ik een rondje Nederland samen met Post NL. In 4 vrij ver van elkaar liggende locaties sprak ik met postbestellers, hun echtgenoten(s) en hun leidinggevenden. De eerste avond had ik het begrip passie meegenomen in mijn verhaal, met slechts glazige blikken en onbegrip als gevolg. De tweede tot en met de vierde avond koos ik een meer beschrijvende vorm. De voorbeelden die ik gebruikte gingen over 'waar gaan je ogen van glanzen' en 'over welke onderwerpen kun je een hele verjaardag met ruime armgebaren  vertellen'. Nu viel het kwartje en kwamen mensen op hun praatstoel. het gevolg was een prettige, inspirerende (weer zo'n containerbegrip) en succesvolle avond. Want bijna de helft van de aanwezigen schreef zich direct in voor de vervolg-bijeenkomst. Weer een stapje gezet in de dagelijkse bruikbaarheid van het begrip 'passie'!